Posted by: katanasters on: Şubat 24, 2009
Şimdi beklentisine küsmüş çocuklar gibi,kazınmıyor bakışlarım duvarlardan….
Tek başıma saklambaç oynuyorum bulunmaz bir hiçlikte…Ebe de ben sobe de…
Anlatıcalak ne kaldı ki …sensiz her zaman biriminde geriye alıyorsam kendimi..
Ne vakit düşünsem gelecek beklentisini…Yapışkan geçmişim döve döve içeri alıyor beni…
Gece tüm karanlığıyla gelirken üstüme üstüme,kaçıncı sayışta uyuyabilirim…bir rüya olsun sensiz…
Biliyorum matematik çizelgelerini…kendime denedim..
anladım ..benden kaç olursa sen olmaz..sonsuza [...]
